Moe - moeier - moeist

Ik kreeg net een herinnering van fb. Precies vorig jaar schreef ik de blog moe. Ik ben nog steeds moe. Abel slaapt nog steeds niet goed. Wat we ook doen of laten, het maakt niet uit. Hij heeft goeie nachten, of nachten dat je er vanaf komt met een tutje terug en weg en nachten dat je uren naast z'n bed kan zitten, met hem in je bed moet liggen, beneden op de bank moet zitten of bij hem in het ledikant moet liggen. Al m'n principes die ik bij Tijn had, zijn zo hoeps! over boord. Niet slapen is verschrikkelijk. Eergisteren was ook zo iets. Vaak als ik beneden denk 'ik ga naar bed', laat Abel weten daar wat anders over te denken. Na allerlei pogingen kroop ik bij hem in het ledikantje. Met m'n benen in m'n nek aaide ik hem en fluisterde lieve woordjes. Dattie zo lekker rook, of hij soms gedouched had (vraag ik altijd nadat de jongens uit de douche komen) en hij knikte hevig van ja. Ik vertelde dat ik hem lief vond. Hij keerde om, aaide mijn wang, ging zitten dacht bij zichzelf kan wezen mam maar ken je deze truc; en zette het op een brullen. 

Soms huil ik zachtjes mee. Kon hij maar vertellen wat er was. Ik weet het niet. Soms denk ik ook dat hij me zit te pesten. En tegen pesten zijn allerlei protocollen, wist je dat? We waren laatst bij een basisschool wezen kijken voor Tijn. M'n grote moppie naar de basisschool; kan wel janken. Maar daar zijn ze dus heel goed in het probleem pesten aanpakken. Misschien moeten we Abel maar eens langs brengen.. ;)

Spelen

Tijn is pas drie. Nee, Tijn is àl drie! Hij wordt groot. Je merkt het aan alles. Hij is wijs, lekker bijdehand, weet alles en is absoluut niet verlegen.

Van de week waren we met de buurjongen Gijs aan het buitenspelen. Gijs is al vier, maar Tijn doet niet voor hem onder. Terwijl we aan het spelen waren kwamen er steeds meer kindjes mee spelen. Tijn belde nog aan bij de buren, of ze ook kwamen, maar ze konden niet. Op den duur was de mama van Gijs het beu en Gijs z'n zusje moest uit bed, dus Gijs moest naar binnen. Een meespelend kindje en z'n zusjes wouden ook bij Gijs mee naar binnen. Het mocht van hun moeder en van de moeder van Gijs. En opeens vroeg Tijn 'mag ik ook bij Gijs spelen?' Het is algemeen bekend dat ik tamelijk gierig ben met m'n kinderen, dus ik had het liever niet, maar ik wou ook de boeman niet zijn, dus met goede hoop dat ze nee zou zeggen omdat ze dan drie gratis extra kinderen kreeg zei ik 'dat moet je aan Gijs z'n mama vragen'. En jahoor, zegt ze ja! Ik wist niet waar ik het zoeken moest.. Jij. Wil. Alleen. Zonder. Mij. Bij. Gijs. Spelen? En ik dan? De moeder van de andere kindjes vroeg heel gemakkelijk 'hoelaat zal ik ze ophalen?' Terwijl ik nog goeie excuses aan het bedenken was. Ik had ze niet. Ik had geen goede reden waarom Tijn dat niet zou mogen. Dus weet je wat ik deed? Ik pakte Abel op en we gingen gewoon mee naar binnen 😁. Hebben wij even lekker gezellig bij Gijs gespeeld ;)! 

Ik zat net terug te lezen op facebook. Wat was je klein en je zei nog niks. Zo gek! Nu klets je de oren van m'n kop. Zo wijs en grappig! Bijdehand ook.

We zitten regelmatig met een mond vol tanden, door iets wat jij hebt gezegd. Laatst vroeg papa of je een boterham wou, waarop jij zei 'ja, doe maar, ik heb al dagen niets gegeten'. Krom gelachen! Gelukkig kwamen we er later achter dat het uit een van je series kwam. Je zou bijna aan jezelf gaan twijfelen :p.

Het gaat zo snel ook! Het ene moment roep je nog 'eetmake makkemaal', nu is het gewoon 'eetsmakelijk allemaal' en verras je je broer eerst nog met een 'kiebieloe', nu is het 'kiekeboe!'.

Je liedjes zijn hilarisch. Ze hebben wel wat weg van de echte versie, maar kloppen niet. Volgens mij onthou je alleen dat wat indruk op je maakt. 'Hop, in galop, voorzichtig breek geen benen. Breek geen benen. Breek geen beeeeeeehnuuuuuuuhn'. 

Je 'doe daaaaahn, pak daaaaaahn, kom daaaaaahn' vind ik minder leuk. 

Het aller bijzonderst vind ik de moeilijke woorden. Soms zeg je woorden waarvan ik niet weet waar je die vandaan hebt. Of de juiste manier van verleden tijd toepassen. 

Het gaat zo hard! Je blijft me verbazen, elke dag weer.

Zo geduldig en lief voor je broer. Die zit nu in de 'haal het bloed onder je nagels vandaan fase' en de 'ik ben alleen op de wereld fase' en 'alles is van mij mij mij en als ik m'n zin niet krijg ga ik krijsen fase'. Het doet je weinig. Je doet altijd je best om het hem ook naar z'n zin te maken. Zoekt een soortgelijke auto voor hem om te spelen. Zorgt voor 2 ballen, ieder 1. Je deelt je chips en vind het niet erg dat hij zijn chips niet met jou deelt.

Gelukkig ben je niet altijd voorbeeldig ;). Je wilt nog steeds persee die geit kopen of links als ik rechts wil.

Blijf wie je bent, je bent geweldig ❤️.

Draakje

'He, jij kleine deugniet met een missie! Kom van de kast en blijf van papa's platenspeler af'.

Abel is een draakje! Wel een heel lief draakje. Hij doet dingen, stoute dingen, die Tijn nooit bedacht heeft. En als Abel eenmaal iets bedacht heeft, dan gaat ie dat doen ook. Je kan hem 100x corrigeren, afleiden of weghalen. Het helpt niet. Hij kijkt naar je, bedenkt 'nu ga ik lekker die bonsai voor de miljoenste keer uit de pot rukken en potgrond eten', zet z'n lieve lach op, en daar gaat ie. Op weg naar de bonsai! 

Ik zei altijd 'ik ga geen dingen wegzetten voor m'n kind, hij blijft er maar gewoon van af', nou daar ben ik van teruggekomen. Bij Tijn was dat niet nodig, die luisterde of kon je afleiden met wat anders. Abel niet. En waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Na de 20e keer, staat de bonsai ook heel leuk op de eettafel. 

Babyspeelgoed kan de deur wel uit. Abel kijkt er toch niet naar. Het speelgoed van Tijn is veel leuker en kleiner, dat past ook veel beter in je mond! 

Op de naald van Romy z'n platenspeler zit een kapje ter bescherming. Ik krijg het er met geen mogelijkheid af. Abel wel, binnen 3 seconden, op z'n tenen en zonder te kijken..

De mevrouw van het consultatiebureau adviseerde me hem te complimenteren, duidelijk te benoemen wat ie goed doet en vervolgens te corrigeren. Nou mevrouw, enorm bedankt voor het advies maar 50x op een dag 'Abel wat goed van je dat je de kast open kan doen en de dobbelsteen in je mond kan stoppen. Spuug hem nu maar uit, leg hem terug in de kast en doe de kast dicht', dat ben ik snel beu!

Tijn bekijkt het hele drakengebeuren vaak van gepaste afstand. Ik kan niet elke minuut m'n ogen op ze hebben, maar godzijdank hebben we een verklikker in ons midden, 'ohhhh mamaaaaa, kijk eens wat Abel doet, hij is aan het stoutennnnn'. 

Jep, Abel kan heel goed stouten. Het scheelt dat ie zo'n lief hoofd heeft, anders zou ik het toch minder leuk vinden ;).

Dus

Behang is muurpapier, een pistool is een piewer. Tuutjekenijn is 1 woord, terwijl het bestaat uit 2 spenen en een knuffelkonijn. Wij hebben een tafee (tv) en een wazee (wc). Drinken moet uit een pakje met een rietje en de oortjes uitgevouwen, of uit een echt glas. Speciaal aangeschafte kinderbekers, die moet je niet. Je bent nog steeds altijd verstopt als ik je uit bed kom halen, en een middagdutje wil je niet meer doen. Je doet ze toch, en nog voor ik je kamer uit ben, ben je 9 van de 10 keer al vertrokken. Je bent een heerlijk kind! Zo ontzettend bijdehand en grappig. Enthousiast en zo druk! Leuk druk, dat wel. Je kent geen angst en ziet geen gevaar. Speelt vaak een 'bange' ridder, terwijl je een eng ridder bedoelt. De koe zegt nog steeds 'boe', de poes miauwt en mama zegt 'aaaaaaj lof joe'. Godzijdank ;)

Moe

Ik ben moe! De wallen onder m'n wallen hebben wallen. Tis verschrikkelijk. We boffen zo met Tijn! Die kan slapen als de beste, al sinds ie drie weken oud is. Heel sporadisch dat ie een nachtje 'spookt'. Abel daarentegen slaapt sporadisch een nachtje goed. Slapen is zonde van z'n tijd.. En hoe weinig hij ook slaapt, hij is zo vrolijk! S nachts ook.. Ik niet. Ik ben snachts niet vrolijk. Niet meer. Overdag wel, al kost het soms wat moeite.

Niet slapen kost je ook je relatie. Althans. Bij ons gaat het nog best goed hoor, maar niet dankzij mij. Romes is een held. Incasseren dat ie kan! Wat ik hem soms allemaal wel niet voor z'n voeten gooi, totaal onterecht natuuk! Ik had allang een oorlog gestart tegen m'n partner. Hij niet. Romes kan goed zonder slaap. Ik niet. Wat wil je na 8 maanden. Vaak slaap ik niet langer als 2 uurtjes achter elkaar. Romy zou ook heus instorten en minder kunnen incasseren na 8 maanden met heel weinig slaap. Tenminste .. Dat hou ik mezelf voor :p. Om m'n gedrag goed te praten. Ofzo.

Romes slaapt s nachts ook gewoon. Als hij eenmaal slaapt, kan je gerust met de dorpsfanfare naast z'n bed gaan staan. Hij hoort je niet. Heel, heel misschien dat ie heel even 1 oog een klein beetje open doet, maar dan draait ie om en slaapt gewoon verder. Het geeft niet. Hij piekt op de juiste momenten. Net voor het moment dat ik echt ga instorten kampeert hij een nachtje met abel op de bank. Kan ik even een nachtje opladen.

Abel heeft een liesbreuk. Daardoor kan je hem niet heel lang volgas laten huilen. Zodra hij geopereerd is, laat ik hem huilen. Desnoods 3 weken lang. Ben het een tikkie beu, maar ik hou wel van hem! Echt! 

Mocht iemand nog slaaptips hebben; ik hou me aanbevolen. Al acht ik de kans klein dat we dat niet al geprobeerd hebben ;). 

Goud

Ik vind je lief, mooi, zacht en je ruikt zo lekker. Je bent als een ongeschreven blad zonder kreukels, klaar om een boek te worden. Vol mooie verhalen met altijd een blij eind. Jij bent blij en voor mij het einde. Samen met je broer. Mijn kleine helden. Ooit was ik ook een ongeschreven blad, inmiddels heb ik al wat hoofdstukken. Mijn boek wordt steeds mooier. Sinds 2 jaar worden de hoofdstukken geschreven met een gouden pen. Jullie zijn goud. Meer dan goud. Het kostbaarste bezit. Onthoud dat, voor altijd; mijn lieve mooie schatjes! 

Ik ben de laatste tijd wat sentimenteler dan normaal. Ik moet bijna weer gaan werken. Bij Tijn zag ik er enorm tegen op, maar deze ronde is het nog erger. Ik kan zo van m'n makkertjes genieten. Ik ken ze als de beste. Abel slaapt weinig, dat is zonde van z'n tijd. Maar ik weet hoe en wanneer je hem aan het slapen krijgt. Ik weet de plekken die je moet kussen zodat Tijn zijn pijntjes over gaan. Ik ken hun en zij kennen mij. Ik vind het gewoon lastig ze eventjes uit handen te geven. Komt vast wel goed. Maar voor nu ben ik gewoon even de zieligste die er bestaat ;). Tijn heeft het enorm naar zijn zin op de opvang, dus Abel zal zich ook prima kunnen redden, plus hij heeft zijn grote broer bij. Maar toch. Tijn was 'al' 1 toen hij ging, kon zich al enigszins duidelijk maken. Abel is pas 6 maanden en kan vooral goed lachen en niet slapen. Ik ga ze missen, die 18 hele uurtjes per week, mijn kleine gouden hoofdstukkenmakers!